Sesler karanlık artık
Sokak sessiz
Bahçe sessiz
Kapı sessiz
Ev sessiz
Biri yok ki konuşsam
Dert dinleyip dermân olsam
Biri yok ki konuşsam
Dert anlatıp unutsam
Kalmadı civârımda benden kan
Yalnız ben varım yalnız
Sesim gıcırdıyor sessizlikte
Kulak kapatacak kimse dahî yok
Yalnız, ıssız
Dil sessiz
Kalp sessiz
Akıl sessiz
Şârinin şiârında yalnız yalnızlık
Mahluka değil mümkün,
Mutlak ıssızlık
Yalnız, türdeşlerle mümkün
Ya ne diye olsun türdeş, kalleş
Elbisesi nihayette leş
Türdeşte ne arar rahmet
Şâriye yok tek bir eş
Gözlerim hep aradı, ağladı
Mâzi gözlerimde yaşadı
Çekiç, örsü unuttu artık
Özüme bulandı karanlık
Can sessiz
Ruh sessiz
Ben sessiz
-nbsas-
Yorum Gönder