Çare yok
İzler beni gündüz-gece
Yürü(!), der hâre tepemde
Aksine gücüm yok sahi
Dursam daha iyi değil miydi?
Yola kilim serili miydi?
Dur(!), der hâre tepemde
Koşabilirken bu ne şimdi?!
Nerden buldun bu yaşları?!
Ayağın taşa da gelmedi
Ağzın bayata da değmedi
Hani bu son demdi?
Doğru bu(!), der hâre tepemde
Elbet haklıdır bu sefer,
Bilmem ben nedir doğru
Duyduğum, bildiğim yalnız hâre
Bildim bileli kendimi,
Hâre hep tepemde
Bildim şimdi!
Sen oynuyorsun benimle
Tek adım atamam habersizce
Peki bu kelam ne dilimde?
Bak şu işe!
Bu zamandır sen demişsin,
Düşünen de senmişsin
Beni araç bellemişsin
Ellerim değilmiş benim ellerim
Ben isteyince kapanmazmış gözlerim
Peki ya ne var bende bana dair?
Etim solarsa ne ederim?
Hâre hayalbaz
Ben Karagöz
O kandil yakar ben oynarım
Çubuktan zincire bağlıyım
Mağarada bir kuklayım
Derdim değil benim derdim
Solmaya yüz tutan etim
Takırdayan kemiklerim
Ve yine ben,
Yalnız hârenin temsiliyim
-nbsas-
Yorum Gönder